Από ξένο τόπο Στίχοι

Aπό ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό, από ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό, ήρθ’ ένα κορίτσι, φως μου, δώδεκα χρονώ, ήρθ’ ένα κορίτσι, φως μου, δώδεκα χρονώ.

Ούτε στην πόρτα βγαίνει, ούτε στο στενό, αμάν αμάν, ούτε στην πόρτα βγαίνει, ούτε στο στενό, ούτε στο παραθύρι φως μου, δυο λόγια να της πω, ούτε στο παραθύρι φως μου, δυο λόγια να της πω.

Είχε μαύρα μάτια και σγουρά μαλλιά, είχε μαύρα μάτια και σγουρά μαλλιά, και στο μάγουλό του, φως μου, είχε μιαν ελιά, και στο μάγουλό του, φως μου, είχε μιαν ελιά.

Έβγα κόρη του γιαλού, άστρο λαμπερό, εβγα κόρη του γιαλού, άστρο λαμπερό, χάρισε μου την ελιά σου που ’χεις στο λαιμό, χάρισε μου την ελιά σου που ’χεις στο λαιμό.

Δε μου τη δανείζεις, δε μου την πουλάς, δε μου τη δανείζεις, δε μου την πουλάς, την ελίτσα που ’χεις, φως μου, και με τυραννάς, την ελίτσα που ’χεις, φως μου, και με τυραννάς.

Δεν σου τη χαρίζω φως μου, δεν σου τη πουλώ, δεν σου τη χαρίζω φως μου, δεν σου τη πουλώ, μόνο θέλω την ελίτσα να σε τυραννώ, μόνο θέλω την ελίτσα να σε τυραννώ.

Aπό ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό, από ξένο τόπο κι απ’ αλαργινό, ήρθ’ ένα κορίτσι, φως μου, δώδεκα χρονώ, ήρθ’ ένα κορίτσι, φως μου, δώδεκα χρονώ.

Ούτε στην πόρτα βγαίνει, ούτε στο στενό, αμάν αμάν, ούτε στην πόρτα βγαίνει, ούτε στο στενό, ούτε στο παραθύρι φως μου, δυο λόγια να της πω, ούτε στο παραθύρι φως μου, δυο λόγια να της πω.

Είχε μαύρα μάτια και σγουρά μαλλιά, είχε μαύρα μάτια και σγουρά μαλλιά, και στο μάγουλό του, φως μου, είχε μιαν ελιά, και στο μάγουλό του, φως μου, είχε μιαν ελιά.

Έβγα κόρη του γιαλού,άστρο λαμπερό, εβγα κόρη του γιαλού,άστρο λαμπερό, χάρισε μου την ελιά σου που ’χεις στο λαιμό, χάρισε μου την ελιά σου που ’χεις στο λαιμό.

Δε μου τη δανείζεις, δε μου την πουλάς, δε μου τη δανείζεις, δε μου την πουλάς, την ελίτσα που ’χεις, φως μου, και με τυραννάς, την ελίτσα που ’χεις, φως μου, και με τυραννάς.

Δε σου τη δανείζω, δε σου την πουλώ, δε σου τη δανείζω, δε σου την πουλώ, μόν’ να τη χαρίσω θέλω σε κείνον π’ αγαπώ, μόν’ να τη χαρίσω θέλω σε κείνον π’ αγαπώ.